Kind

Als kind zat ik altijd te tekenen als het kon vooral toen ik wat ouder werd. Ik creëerde daardoor een compleet eigen wereld van stilte. Op de lagere school vond ik het "echt tekenen" veel leuker en wilde niet natekenen.

16 tot 19 jaar

Tijdens het werk als telefoniste bij een groot warenhuis in Gouda nam ik soms een bonk klei mee naar mijn werk en zat daar aan te priegelen. Vanwege mijn kunstzinnige aspiraties ben ik van een de functie telefoniste naar de functie etaleuse gegaan, waar ik op de etalage afdeling een hele leuke tijd heb beleefd. Ik heb veel getekend in deze periode.

20 jaar en ouder

Op 20 jarige leeftijd ben ik een opleiding grafische vormgeving gaan volgen aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten te Den Haag. Ik ben op mijn tekenwerk aangenomen. De opleiding was vooral bedeoeld om tot het ontwerpen te komen van allerlei dingen die met boeken, posters te maken had en ik heb zelfs achter de letterbok gestaan tijdens deze opleiding. Illustreren was echter mijn hoofdmoot. Door de abstrackte manier van werken was heb ik eigenlijk verleerd om te genieten van gewoon lekker tekenen. Met de komst van ons 3e kind heb ik een periode in het ziekenhuis moeten liggen. Aangezien ik me enorm verveelde, omdat ik niets mocht doen, ben ik een kastanje tak gaan volgen. Het tekenen in kleur en pen en daardoor was de zin in tekenen weer terug gekomen. De ziekenzaal was soms net een expositie ruimte. Zo kan iets wat niet zo leuk was toch iets nieuws schenken.

Moederschap

Hierna was ik voor vele jaren fulltime moeder van 3 kinderen en deze zijn inmiddels uitgevlogen. Onze dochters genieten ook van het mandala tekenen en kleuren. Onze zoon heeft andere dingen aan zijn hoofd.

Omdat het bloed kruipt waar het niet gaan kan ben ik weer lekker gaan tekenen en vond etsen ook wel leuk, maar dat was vies werk. Daar werk je met salpeterzuur en stevige drukinkt waardoor ik hele vieze handen kreeg.

De kleurdoos en mandala

Na verloop van tijd was ik dit zat en wilde heel graag wat schoner werken. Voor mijn verjaardag kreeg ik een grote doos karisma kleurpotloden en een groot schetsblok 50 x 50 cm. Daar ontstond als van zelf in een cirkel ... bloemen en randen en dit bleek later mandala's te zijn. Ik wilde echter iets ingewikkelder tekeningen maken, numerologische mandala's, op dit gebied was weinig te vinden, leek het. Inmiddels zijn er vele boeken te vinden op dit gebied en heb ik zelf, vanaf mei 2007, een mooi inkleurboekje in de winkel liggen die uitgegeven wordt door de Akasha uitgeverij. Inkleuren is een ontspannen bezigheid voor alle leeftijden en dat wil ik middels dit boekje laten zien.

Het kleine volkje

De naam Het Kleine Volkje komt bij de broches vandaan die ik al heel lang schilderde voor een groothandel. Deze figuurtjes hebben uiteindelijk hun weg gevonden in diverse mandalakleurboeken die uitgegeven worden door Het kleine volkje, de kabouters, is een geheime liefde.

Vrijwilligerswerk

Verder werk ik in het Drukkerijmuseum te Meppel alwaar ik het oude ambacht boekbinden leer. Een mooie bijkomstigheid is dat wat ik ooit in Den Haag geleerd heb, ik nu toepas bij het maken van bijvoorbeeld een nieuwjaarskaart, geheel met de hand gezet en gedrukt op oude machines.
Ook ben ik actief bij de mandalavereniging waar ik als grafisch ontwerpster en het tijdschrift in elkaar zet.

Joke Broekhans Geers | 1950 | geboren in Waddinxveen | Wonend te Meppel